July 21st, 2016

Запорожець

Янка Купала "Аратаму"

До вчорашнього. Я люблю білоруську мову, і згадуючи Павла Шеремета, вирішив щось прочитати нею. Так як маю всього дві книги цією мовою, взяв "Тріаду слов'янської поезії" і знайшов такм такий вірш Янки Купали. особливо мені сподобалась остання строфа:

Ну, годзе ўжо спаці! глянь: светла ўжо ў хаце,
Вясна заглядае ў акно;
Ужо птушка свяргоча, ўжо лісцік шапоча,
Цябе шнур чакае даўно.

Хай сошка крывая, кабылка худая
I ты сам, крывы і худы,
Пацягнуцца ў поле, на тое прыволле,
На тыя прадзедаў сляды.

Ты — пан, ты — багаты, ты — сіла, араты!
Ты ў крыўду не даўся б другім.
Знай, шмат каму трэба з тваёй працы хлеба,
Дый сам ты галодзен зусім...

Дык выпрамся ж трошку, дый жыва за сошку,
Ды ў поле — к вялікай арбе!
Бач, можа, і долю ў няўродлівым полі
Ты выараш, братка, сабе...

Хай злыдні над намі скрыгочуць зубамі
Любі сваю ніву, свой край
I, колькі ёсць сілы, да самай магілы
Ары, барануй, засявай!..

1908
(http://yankakupala.ru/aratamu)